Atmosferdeki karbondioksit miktarını sabitlemek ya da azaltmak için büyük çaba sarf ediliyor. Buna bir örnek, Türkiye’nin yeni kabul ettiği Kyoto Protokolü. Karbondioksite şu an düşman gibi bakıyoruz. Fakat bu bakış açısı değişebilir.

Pennsylvania State Üniversitesi’nden Craig Grimes’ın araştırma grubu, güneş ışığına maruz bırakılan karbon nanotüp ve su buharı karışımından doğal gaz elde etmeyi başarmış.

_{Karışım güneş ışığına maruz bırakılırken}

Daha önce de karbondioksitten metan gibi organik bileşenler elde edilmiş, fakat o yöntemlerde mor ötesi ışınlar kullanılıyormuş.

Araştırma grubu titanyum dioksiti nanotüp şekline getirip, bakır ve platinyumla kaplayarak, titanyum dioksitin katalizör özelliklerini iyileştirmeyi başarmış. Nanotüplerin boyu 135 nm, uzunlukları ise 40 mikron.

_{Tepkimenin resmi}

Karbondioksit ve su buharı saatte nanotüpün gramı başına 160 mililetre gibi bir hızla etan ve propana dönüşmüş. Bu miktar daha önceki hızlardan 20 kat fazla, ama maalesef uygulamalar için çok düşük.

“Şu anki sistemle ticari bir ürün yapmak isteseniz, batardınız” demiş Grimes.

Araştırma grubu şimdi de, nanotüpün bütün yüzeyini bakır atomları ile kaplayıp, performansı artırmaya çalışacak.

Nano Letters’da yayınlanan makaleye şuradan ulaşabilirsiniz.

Kaynak: 1