Sizlerle Eylül 1992 Bilim Teknik dergisinde çıkmış bir makaleyi paylaşmak istedim.

Makale 1986′da bulunan fullerenlerle ilgili. Nasıl bulundukları, nasıl üretildikleri ve nerelerde kullanıldıkları kısaca anlatılıyor.

Bilim Teknik ekibine 17 yıl önce bu konuyu dergilerinde yer verdikleri için teşekkürler.

(Resmin üstüne tıklayıp, büyük haline ulaşabilirsiniz.)

2005′te James Tour tarafından üretilen nanoarabaların yeni modelleri çıktı. Yeni arabaların farkı oda sıcaklığında da çalışabilmeleri. 2008′de Feynman ödülünü nanoarabaları üreten James Tour almıştı.

Nanoaraba ilk başta 4 tane buckyball’dan oluşuyordu. Daha sonra ışıktan güç alan nanomotor eklendi, tekerlekler üretilmesi daha kolay karboranla değiştirildi. [Karboran karbon ve bordan oluşan bir bileşik.]

Arabaların yeni özelliğinin bulunma hikayesi de ilginç. Rice Üniversitesi’nden Stephan Link arabaların görüntüsünü tarama tünelleme mikroskobu ile değil de, moleküler floresan yöntemi ile almak istemiş. Arabanın hareket etmesi için gerekli sıcaklığı ayarlamakla uğraşırken, arabaların oda sıcaklığında da hareket ettiğini gözlemlemiş. Arabaların hızı saniyede 4.1 nm. (Arabanın boyu 2 nm)

_{En solda nanoarabanın moleküler yapısı görülüyor. Diğer 3 kare arabanın hareket edişini gösteriyor.}

Araştırmacıların bir sonraki hedefi arabanın istedikleri bir noktadan diğerine hareket etmesini sağlamak.

Araştırmanın önemi: her ne kadar şu an üretilebilen makineler karmaşık bir vazifeyi yerine getiremeseler de, bu arabaların varlığı moleküler üretimin mümkün olduğunu ispatlıyor. Karmaşık makineler üretildiğinde ne olacak? Nanoteknoloji o zaman başlayacak.

Kaynak: 1