Draper Laboratuvarı araştırmacıları derinin içine konulan ve glikoz seviyesini takip eden bir nanosensör geliştirmek için uğraşıyorlar. Glikoz seviyesi yükselirse, sensör kızılötesi ışık altında floresan bir ışık yayacak. Sodyum seviyesini takip eden bir sensör fareler üzerinde denenmiş bile, glikoz sensörü de yakında hayvanlar üzerinde denenmeye başlanacak.

Sensör biyolojik olarak uyumlu malzeme ile kaplı 120 nanometre büyüklükteki boncuk polimerlerden oluşuyor. Her boncukta belirli bir kimyasalı hissedebilen floresan bir boya var. Derinin içine salındığı zaman, molekül hedef kimyasalı – mesela sodyum – hücreler arası sıvıdan polimerin içine çekiyor. Kimyasal dengeyi sağlamak için bu sefer de boya molekülü ortama pozitif bir sodyum iyonu salıyor. Floresan ışığın seviyesi, kimyasal hedefin konsantrasyonu artınca artıyor.

Sensörün derinin hemen altına enjekte edilmesi düşünülüyor. Bu durumda sensörün belli aralıklarla tekrar enjekte edilmesi gerekiyor.

Sensörün insan üzerinde denenmesine daha çok var. Her ne kadar boncuklar, hayvanların bağışıklık sistemini kötü etkilemese de, insan vücudunda ne olacağı belli değil.

Örnek video için tıklayın. Videoda kas hücresine sodyum verilmiş, o yüzden kırmızı bir şekilde ışık yayıyor.

Kaynak: 1

İlgili yazılar

• Foresight 2010 konferansı – J. Storrs Hall
• Desteklenen Nanoteknoloji Projesi Sayısına Göre Kurum Sıralaması
• NNI, 2011 Nanoteknoloji Planı’na Yorum Bekliyor
• NSTC’nin Sürdürülebilir Nanoüretim Stratejisi
• Rosnano’nun Son Aylarda Yaptığı Ortaklıklar